De afgelopen maanden was een onderzoeksperiode waarin ik een enorme diepgang heb bereikt. Ik was dichterbij mijn opa dan ooit te voren via ontmoetingen met de kinderen van mijn opa’s kameraden. Dat zette letterlijk en figuurlijk heel veel in beweging op tal van niveaus.
Als ik één ding voor mezelf heb geleerd in het afgelopen jaar, dan is het betekenis te geven aan bezinning.
Tijd en ruimte nemen voor de stilte mét jezelf. Om alles wat je te weten bent gekomen tot je door te laten dringen. Om na te denken, te voelen. En om vervolgens bij gesprekspartners of op papier te kunnen ontladen en woorden te geven aan de ontdekkingen en inzichten die ik had opgedaan.
Vandaag in mijn bezinningsmoment greep ik eens naar mijn Spotify playlisten en stuitte ik op het nummer Zo Stil van Bløf. Alsof ik intuïtief wist dat ik bij dit woord moest zijn; stil
Ik heb het nummer zeker 10 keer achter elkaar beluisterend. Uiteindelijk beluisterde ik het nog met de songtekst voor me, om het nog beter bij mij binnen te laten komen.
Het nummer raakte me opeens op een hele andere manier dan dat het ooit eerder had gedaan. Ik hoorde ineens iets heel anders dan ik ooit eerder had gehoord. Dit nummer, deze songtekst.
Bezinnend op de afgelopen onderzoeksperiode, verwerd dit nummer voor mij een dialoog met mijn opa. Het vatte precies wat ik na deze intense maanden tegen mijn opa wil zeggen:
Zo stil
Voor altijd, voor altijd en een leven lang, het was
Zo stil
Dat iedereen het voelde in zijn lijf
En het was alsof hij in dit nummer tegen mij zei:
Zo hard
Dat alles wat we dachten ons alleen maar leegte bracht
Zo moe en zo verslagen waren wij
Nu een stilte bij ons was in plaats van jij
Waarop ik tegen hem kon zeggen:
Zo stil
Hoewel ik je nog iedere dag mis
En waar je nu ook zijn mag echt het is
Behelder
Dat stilte nu je vriend geworden is
De songtekst verwoord voor mij: Opa ik weet wat er is gebeurd. Ik zie wat er is gebeurd, ik voel wat er is gebeurd, ik begrijp wat er is gebeurd. Ik zie hoe de stilte daardoor in jou is gaan zitten. En ik besef nu, met alle liefde en menselijkheid in mij, dat die stilte jouw vriend geworden is. En ik kan nu jouw stilte als een daad van liefde zien.
Zo werd dit voor mij een heel mooi, indringend en betekenisvol bezinningsmoment. Die ook ergens afrondend voelt. Ik voel dat het ruimte heeft gemaakt voor de volgende stap die ik ga zetten.
In het najaar van 2026 komt mijn lezing: Wat laat een verzwegen oorlog na? uit. Vanaf dan ga ik op verschillende podia staan met het verhaal van mijn opa als toegangsdeur naar de vraag wat een verzwegen oorlog na laat.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat zal het bijzonder zijn geweest om de nabestaanden te spreken! Heel mooi verwoord en dat nummer, Zo Stil, was al prachtig, maar vanaf nu zal ik er ook anders naar luisteren. Heel veel succes met je lezingen. Als je het fijn vindt zou ik graag een lezing bijwonen. Liefs Inge
Kippenvel Monique