Over mij
Ik ben Monique Vierstraete
Onderzoeker| Schrijver| Spreker | Humanistisch denker
In 2025 nam ik een sabbatical voor onbepaalde tijd. Ik liet mijn werk als Sociaal Strateeg bij een gemeente achter mij. Die rol paste me overigens perfect. Het vrije denken, het ontwerpen van concepten en het openen van anders kijken, denken en doen. Het lag me volledig, maar er was iets anders dat al jaren lonkte.
Mijn opa was veteraan door zijn dienstplicht in de Dekolonisatieoorlog in voormalig Nederlands-Indië. Zoals zoveel veteranen sprak hij nauwelijks over wat hij daar had meegemaakt. Tot de dag van vandaag bleef bij mij de vraag bestaan wat er achter die stilte schuilging. In de zomer van 2025 besloot ik die vraag te onderzoeken.
Mijn persoonlijke zoektocht werd een bijzondere en indrukwekkende reis langs de geschiedenis én de sporen daar van. Ik kwam morele en existentiële vragen tegen over zwijgen, moed, schuld, verlies, menselijkheid en verzoening. Ik probeerde deze niet alleen te beantwoorden, ik doorleefde ze ook. Enerzijds als intergenerationeel proces naar heling en anderzijds als menselijk proces in zijn puurste vorm. Een waardevolle en betekenisvolle reis die mijn humanistisch denken verder heeft verdiept en verrijkt.
Het gaf mij het inzicht dat geschiedenis en menselijke ervaringen verder gaan dan enkel weten wat er is gebeurd. Het gaat ook over wat er wordt herinnerd en wat wordt gedragen in jezelf, in je lichaam, in je familie en in de samenleving.
Vanuit die ervaring en overtuiging werk ik tegenwoordig als onderzoeker, schrijver, spreker en gesprekspartner.
Mijn werk beweegt zich rond de vragen die ontstaan wanneer geschiedenis en menselijke ervaring niet ophoudt nadat het zich voltrok, maar blijft doorwerken in het heden. Dat zijn vragen over menselijkheid, verantwoordelijkheid en verzoening.
Als humanistisch denker sta ik volledig open voor de werkelijke ontmoeting met de mens achter de geschiedenis of de ervaring. En kijk ik naar hoe mensen omgaan met schuld, verlies, zwijgen, liefde, verantwoordelijkheid en betekenis.
Mijn aandacht gaat uit naar de sporen die mensen met zich meedragen. Naar wat wordt herinnerd, wat wordt verzwegen en wat blijft doorwerken in mensen, families en samenleving.